7 Marca 2026
Zbawienie nasze jest w ranach Jezusa, przez które przychodzi nasze zbawienie. Decydując się na noszenie własnego krzyża, decydujemy się na naśladowanie Jego i przeżywanie tego samego co Jezus, choć często w mniejszej mierze. Na naszej drodze spotykamy ludzi, którzy z nas szydzą, ale i osoby, które ocierają nasz pot i pomagają nam nieść nasz krzyż. Niejeden upadek też nas spotka na naszej drodze do naszej własnej Golgoty. Dopiero jak dotrzemy na to miejsce czaszki i oddamy tam nasze życie, to możemy żyć. Dopiero jak w naszej czaszce przestaniemy się kierować naszym umysłem, ale raczej słuchać naszego serca – przez które mówi sam Bóg – to umierając dla samego siebie, narodzimy się na nowo w Bogu.
"Jeżeli ziarno pszenicy upadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity."